Πού είναι όμως σήμερα δε βλέπει τα φιρμάνια;
Δε βλέπει που μας σταύρωσαν μιά χούφτα από...
τσογλάνια;
Πού είστε ρε καλόπαιδα σωπάσατε στο χρόνο
ή μήπως βολευτήκατε σαν άρχοντες στο θρόνο;
Πέστε μου πώς ξεχάσατε ένα ποτάμι αίμα;
θάφτηκε στο συμβιβασμό και ζείτε μες στο ψέμα.
Πού είστε να μας πάρετε ξανά από το χέρι
της λευτεριάς και του ψωμιού να γίνουμε τ' ασκέρι;
Κάθε χρονιά αρκούν γιά σάς λίγα λουλούδια μόνο
σ' ένα μνημείο πού γινε με αίμα και με πόνο.
Το πολυτεχνείο ζεί!
Δεν ξέρω αν ζεί ή αν δεν ζεί ή είναι τελειωμένο
μα ξέρω κάποιοι από σάς το θέλουν πεθαμένο...
Δε βλέπει που μας σταύρωσαν μιά χούφτα από...
τσογλάνια;
Πού είστε ρε καλόπαιδα σωπάσατε στο χρόνο
ή μήπως βολευτήκατε σαν άρχοντες στο θρόνο;
Πέστε μου πώς ξεχάσατε ένα ποτάμι αίμα;
θάφτηκε στο συμβιβασμό και ζείτε μες στο ψέμα.
Πού είστε να μας πάρετε ξανά από το χέρι
της λευτεριάς και του ψωμιού να γίνουμε τ' ασκέρι;
Κάθε χρονιά αρκούν γιά σάς λίγα λουλούδια μόνο
σ' ένα μνημείο πού γινε με αίμα και με πόνο.
Το πολυτεχνείο ζεί!
Δεν ξέρω αν ζεί ή αν δεν ζεί ή είναι τελειωμένο
μα ξέρω κάποιοι από σάς το θέλουν πεθαμένο...