10.000 κατακόκκινα τριαντάφυλλα, ολόφρεσκα και ολοζώντανα τοποθετήθηκαν στο δάπεδο της γκαλερί, το ένα δίπλα στο άλλο και έμειναν εκεί για αρκετές μέρες.
«Η ζωή και ο θάνατος των ρόδων, η βελούδινη υφή που γίνεται άγρια και τρομακτική όταν αυτά ξεραίνονται… Από την απόλυτη ομορφιά στην ασχήμια… Άλλωστε η ομορφιά σε όλα τα πράγματα είναι προσωρινή», λέει η καλλιτέχνις.
Η αλλαγές στην εμφάνιση των λουλουδιών, η διαφοροποίηση από το ένα στάδιο (της ζωής) στο άλλο (του θανάτου) προκαλεί εντύπωση και έναν βαθύτερο προβληματισμό για τη ματαιοδοξία μας…
