Πομπός- πληροφορια- δεκτης. Σχημα αμεσης αλληλεπιδρασης και συλλειτουργιας καθως, εφοσον δεν υπαρχει πληροφορια, δεν υπαρχει ουτε πομπος ουτε δεκτης, και εφοσον δεν...
υπαρχουν αυτοι, κατ' επεκταση δεν υπαρχει και ουδεμία πληροφορια. μια πληροφορια είτε ενισχυει ενα γνωσιακο σχημα που υπαρχει ηδη στο μυαλο μας ειτε απλως επιβεβαιωνει το υπαρχον γνωσιακο σχημα ειτε λειτουργει ριζοσπαστικα δημιουργωντας συγχυση καθως ανατρεπει ολα οσα γνωριζαμε μεχρι εκεινη τη στιγμη. ο δεκτης τη στιγμη που δεχεται μια πληροφορια, προφορικη, δυναται να υποβαλλει ερωτησεις στον πομπο, ωστε να αντιληφθει καλλιτερα τις παραμετρους της πληροφοριας αυτης, να τις εξετασει και τελικα να την δεχθει ή να την απορριψει. η γραπτη πληροφορια ειναι κατι πιο συνθετο, καθως το γραπτο δεν εχει φωνη να απαντησει στις τυχον ερωτησεις του αναγνωστη με αποτελεσμα ο ανγνωστης να πλημμυριζει αποριες (το αν θα λυθουν ή οχι εναποκειται στην προσωπικη ευχερεια του αναγνωστη) και κινδυνευει να πεσει στην παγιδα της παρερμηνευσης. εξαλλου, το γραπτο κειμενο διαθετει περισσοτερες απο μια ερμηνεις και επομενως περισσοτερες απο μια παρερμηνειες.
Γενικοτερα, η πληροφορια μπορει να ειναι ειτε κατι καινουριο που δεν απανταται σε προηγουμενο χρονο, είτε κατι ηδη γνωστο, κατοχυρωμενο νομικα, κοινωνικα, πολιτικα και κυριως ιστορικα. επομενως, μια πληροφορια μπορει να ειναι ενα ιστορικο γεγονος που εφοσον ειναι ιστορικο έχει συμβει και ισως μεχρι μια συγκεκριμενη στιγμη να μην το γνωριζει ενας συγκεκριμενος δεκτης.
Απο το ιστορικο μας παρελθον, δαθετουμε εκατομμυρια ιστορικες πληροφοριες. αλλες μάς ειναι γνωστες άλλες όχι. και καπως έτσι ερχομαστε στο θεμα μας: οι ιστορικες πληροφοριες των αρχαιοτατων ετων εφτασαν στα χερια μας με τη μορφη γραπτων κειμενων. εκαττομυρια πολιτικες, νομικες και φιλοσοφικες θεωριες μεγαλων διανοητων διασωθηκαν ως γραπτη ομιλια. βεβαια, ποσο μπορει να παρερμηνευθει μια ιστορικη αληθεια και ποσο δυσκολο αραγε ειναι να την κατανοησει κανεις και να μην την παρερμηνευσει;
Αγαπητα μελη της κατα τα αλλα αξιοσεβαστης βουλης, της βουλης αλλοτε του πασοκ και αλλοτε της νεας δημοκρατιας, πολλα παρερμηνευσατε και απορω γιατι.
εξαλλου αποκλειεται να μην εχετε βασικες γνωσεις ιστοριας, διοτι , μαλιστα, πιστευω πως η ιστορια διδασκει και δεν "διδασκεται". κι ομως ακομα απορω πώς ειναι δυνατον να οδηγησετε το τεραστιο σε πλουτο κρατος μας σε αυτη την ταπεινωτικη θεση. και ξερετε γιατι απορω;
Γιατι οταν ο Αριστοτελης...μιλησε για το ευ ζην, ως μεγιστο σκοπο της πολεως, δεν εννοουσε προφανως δυστυχια των πολιτων και την καταπατηση των βασικων δικαιωματων, οταν μιλησε για την αρετη και τους εναρετους πολιτικους ηγετες, δεν εννοουσε ανθρωποφαγα κτηνη με αυτοσκοπο τους τον πλουτισμο και την καταπατηση των νομων απο αυτους, οταν μιλησε για αυταρκεια της πολεως δεν υποδηλωνε την ολοκληρωτικη μας ποδηγεσια απο τα ξενα κρατη, οταν αναφεροταν στην πολη ως κατεξοχην χωρος αναπτυξης εκεινης της αρετης που ονομαζεται δικαιοσυνη, δεν εννοουσε την κατευθυνομενη με τα δικα σας συμφεροντα δικαιοσυνη, ουτε εκεινη τη δικαιοσυνη που προσαρμοζεται στα κομματικα σας σχεδια, αλλα εκεινη που αποτελει το θερμοκηπιο της ηθικης συμμορφωσης του ανθρωπου στα πλαισια ολων εκεινων των "υποθεσεων"που ειναι κοινωνικα αποδεκτες απο την πολη.
Γιατι οταν ο Πλατωνας μιλησε για αδεκαστους, αγαμους και πληρως υποταγμενους στις επιταγες της πολεως κυβερνητες, προδηλως δεν αναφεροταν σε ανθρωπους σαν και εσας που επιδιωκετε κοινωνικη αναγνωριση και ευκολο πλουτισμο, οταν παραλληλισε την πολιτεια με ακυβερνητο καραβι και αναφεροταν στις τρικυμιες που περιμενουν την πολη, γεγονος που απαιτει ικανους κυβερνητες που να αντεχουν στα δυσκολα και να μη λιγοψυχουν ουτε να υποκυπτουν στα μεγαλα κυματα-κρατη δεν εννοουσε την υποταγη στις ξενες δυναμεις με την παραμικρη δυσκολια.
γιατι οταν ο περικλης οργανωσε και ενισχυσε τη θεση της βουλης των 500ων με εκλογη των πολιτων δεν υποδηλωνε το "μαγειρεμα" των ψηφων για να ανεβουν στην κυβερνηση οι λεγομενες "μιλημενες κυβερνησεις".
Γιατι οταν ο Αριστοτελης υποστηριζε οτι το χειροτερο πολιτευμα ειναι η δημοκρατια, κατι θα γνωριζε περισσοτερο απο εμας τους νεοελληνες. γιατι η δημοκρατια παντα κινδυνευει να πεσει στο πολιτευμα της τυραννιας και της ολιγαρχιας. γιατι οι δημοκρατια στηριζεται στα αδηφαγα χερια των δημαγωγων. γιατι κυβερνα το πληθος που συχνα εθελοτυφλά. γιατι ελαχιστοι δημοκρατικοι κυβερνητες κοιτουν το κοινο συμφερον, αλλα πιο πολυ κλινουν προς ίδιον οφελος.
Αυτο ακριβως σημαινει παρερμηνευση πληροφοριων. και μαλιστα η παρερμηνευση αυτη δεν ανηκει σε εκεινες που απλως εχουμε λαθος αποψη για ενα θεμα, αλλα ειναι πολυ πιο επικινδυνη καθως δεν εχει συνεπειες ατομικες αλλα καθολικες. γιατι οταν οι μεγαλοι διανοητες και οι κυβερνητες της νεοτερης ελλαδας, μιλησαν για πολιτικους με οραμα που στοχευουν στην ευδαιμονια των πολιτων, προφανως δεν ειχαν εσας στο μυαλο τους. και ξερετε ποιο ειναι το θλιβερο; Οτι οι απογονοι μεγαλων προσωπικοτητων ειναι δυστυχως ολα εκεινα τα ανθρωποειδη που αναισχυντα καθονται στις πολυθρονες της βουλης, ειτε αυτοι λεγονται αριστεροι και ακροαριστεροι, ειτε λεγονται δεξιοι και ακροδεξιοι.
allazoumetinellada.blogspot.gr
