Βλέπω μετά λύπης μου η χώρα να χωρίζεται για άλλη μια φορά στα δύο, σε αυτούς που θέλουν τη ρήξη κάνοντάς το Κούγκι και στους άλλους,..
που θέλουν να μείνουμε στην ομάδα που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση και στο Ευρώ.
Εδώ θα πρέπει να πάρω θέση;
Αν ναι, τότε πριν σας πω καθαρά και ξάστερα τη θέση μου, επιτρέψτε μου να εκθέσω 2 βασικά θέματα προς περισυλλογή.
α) Για να μπορέσεις να σταθείς σήμερα στο παγκόσμιο χάρτη και κυρίως απέναντι στα παγκόσμια συμφέροντα, θα πρέπει να πληροίς μερικές προϋποθέσεις, όπως
1. να έχεις γεωπολιτική θέση τέτοια ώστε να σε έχουν ανάγκη
2. να είσαι καλυμμένος ταμειακά και κυρίως να έχεις τεράστια παραγωγική δύναμη
3. να μπορείς να στέκεσαι στο παγκόσμιο εμπορικό χάρτη αν όχι με αυτάρκεια αλλά τουλάχιστον να είσαι φουλ βιομηχανική χώρα
4. να έχεις τη δύναμη να απορροφάς το 90% τουλάχιστο του εργατικού σου δυναμικού
και 5. να δημιουργείς συνεχώς ως κράτος τις προϋποθέσεις για να είσαι το κέντρο των επενδύσεων.
Αν όντως κάποιο κράτος πληροί τα παραπάνω κατ' ελάχιστο, τότε ναι μπορεί να τα κάνει όχι Κούγκι αλλά κάτι χειρότερο και να κάνει την παγκόσμια κοινότητα να τρέμει.
Στην αντίθετη όχθη, εκεί δηλαδή που βρισκόμαστε εμείς σαν χώρα σήμερα, τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά, γιατί
1. δεν έχουμε καλό παραγωγικό ιστό, θα τον έλεγα ανύπαρκτο, η πρωτογενής, δευτερογενή και τριτογενή παραγωγή παραπαίει.
2. είμαστε απέναντι από μια καταιγίδα λαθρομεταναστών και πολιτικών προσφύγων, χωρίς υποδομές και μια οικονομία κατεστραμμένη
3. το Ευρώ το έχουμε πληρώσει και μάλιστα με αίμα (θα θυμίσω τις 10.000 αυτοκτονίες).
4. οι θυσίες του Ελληνικού λαού και κυρίως τα 400.000 νέα μυαλά που έφυγαν από τη χώρα αφήνοντας πίσω οικογένειες, είναι άλλος ένας παράγοντας που θέλει σοβαρή σκέψη
5. η προσπάθεια της χώρας να σταθεί στα πόδια της και κυρίως τα 11.000.000 Ελλήνων και Ελληνίδων που θέλουν να παλέψουν θα πρέπει να είναι η σκέψη όλων μας
Έχουμε ως λαός ένα λαμπρό παρελθόν! Είμαστε υποχρεωμένοι να το σηκώσουμε στις πλάτες μας και για άλλη μια φορά να αποδείξουμε ότι είμαστε το κέντρο του κόσμου, αλλά να το ΑΠΟΔΕΙΞΟΥΜΕ, ναι δώσαμε τα φώτα στην ανθρωπότητα, αλλά για να τα κρατήσουμε αναμμένα πρέπει μέσα στη συλλογική προσπάθεια να βάλουμε την παράμετρο ότι δεν ζούμε στην εποχή του Περικλή και του Μ. Αλεξάνδρου, ούτε καν στην εποχή του Κολοκοτρώνη, ζούμε στο 2015!
Θέλετε οι πολιτικοί να οδήγησαν τη χώρα στο γκρεμό να συμφωνήσω, θέλετε η πολιτική που εφαρμόστηκε ή εφαρμόζεται να μας οδηγεί σε αργό θάνατο να συμφωνήσω.
Αυτό όμως δεν μας δίνει το άλλοθι να καταστρέψουμε τη χώρα οδηγώντας την 50 και 70 χρόνια πίσω. Αυτό δεν μας δίνει το πλεονέκτημα να βλέπουμε το δέντρο και όχι το δάσος.
Μας δίνει όμως το πλεονέκτημα να παλέψουμε για να τα αλλάξουμε όλα, εμείς οι Έλληνες και οι Ελληνίδες του 21ου αιώνα καλούμαστε να γράψουμε χρυσές σελίδες όπως οι πρόγονοί μας μέσα στην Ευρώπη με το νόμισμα που πληρώσαμε ακριβά για να έχουμε και κυρίως να βάλουμε πλώρη για τα κέντρα αποφάσεων του κόσμου.
Εδώ λοιπόν το λέω ξεκάθαρα την Ε.Ε. την κέρδισα με το σπαθί μου ως Έλληνας, το Ευρώ το πλήρωσα και το πληρώνω γιατί θέλω να το έχω και δεν θα αφήσω κανένα να μου το πάρει.
Η Ελλάδα χρειάζεται δουλειά, δουλειά, δουλειά, για να φτάσει εκεί που ήταν κάποτε και αυτό εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς.
Τα υπόλοιπα συγχωρήστε με αλλά τα θεωρώ κραυγές αφέλειας, προς Θεού ούτε προδότες είναι αλλά ούτε και δωσίλογοι, κανένας τους κανένας μας είμαστε Έλληνες με πληγωμένο εγωισμό και κουρασμένο ψάχνουμε να σταθούμε όρθιοι, Ας πιαστούμε λοιπόν ο ένας από τον άλλο και ας σηκώσουμε το κεφάλι, όλοι μαζί θα ΠΕΤΥΧΟΥΜΕ!
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!
#ζητείται_ελπίς
