Γράφει ο ‘’ΣΟΚ’’
Κάθε χρόνο βλέπουμε να σταματούν παιδιά στον δρόμο και να τα
ρωτούν με έξυπνο ύφος ξέρετε τι γιορτάζουμε σήμερα...
Φυσικά πολλά από αυτά
ξέρουν, αλλά το θέμα είναι αυτά που δεν ξέρουν.
Κάθε χρόνο γίνονται παρελάσεις για να τιμήσουμε τις εθνικές
επετείους. Να βγούμε δηλαδή για καφέ, να σχολιάσουμε τα μίνι που φορούν τα
κορίτσια, να πετάξουμε στραγάλια και να καταλήξουμε να φάμε μπακαλιάρο με
σκορδαλιά.
Υπάρχει πραγματικά λόγος; Περιμένετε σε μία γενιά που δεν
έχει κανένα μέλλον, να σέβεται το παρελθόν; Να εκτιμά την θυσία κάποιον
ανθρώπων που θυσιάστηκαν για τα πιστεύω τους και την ελευθερία τους;
Τι ξέρουμε από ελευθερία για να την εκτιμήσουμε; Είμαστε
ελεύθεροι; Τι ξέρουμε από θυσίες; Ένας σοφός άνδρας έλεγε πώς άμα δεν καείς δεν
ξέρεις τι θα πει κάψιμο. Η διαφορά είναι ότι οι νέοι άνθρωποι δεν αναγνωρίζουν
ότι καίγονται. Τους το στέρησαν και αυτό το συναίσθημα μαζί με όλα τα άλλα και
τους άφησαν απαθείς.
Στα ίδια σχολεία πήγα και εγώ. Σε αυτά που το μάθημα γίνεται
για να πληρωθεί ο εκπαιδευτικός και όχι για να μάθω. Που παρέλαση σημαίνει
χαμένο μάθημα και που τα ηχογραφημένα σποτάκια ακούγονται στα αμφιθέατρα κάθε
χρόνο, απλά για να ακουστούν.
Ο σεβασμός ,η γνώση είναι προσωπική επένδυση. Δύστυχος δεν
τα μάθαμε εκεί που μας τα έλεγαν με τον ίδιο βαρετό τρόπο κάθε χρόνο. Έπρεπε
μόνος μου όπως και πολλοί άλλοι να μάθω τα γεγονότα. Να καταλάβω τις πράξεις
και τον τρόπο που εκτιμούσαν τα δικαιώματα και την θέση τους οι ήρωες του 21
και του 40.
Γιατί απλά ποτέ κανείς δεν προσπάθησε να το κάνει ενδιαφέρον
για εμένα και τους συμμαθητές μου. Γιατί οι ίδιοι δεν έχουν καταλάβει τι συνέβη
τότε ώστε να μπορούν να μου το μεταδώσουν.
Σταματήστε ένα σαρανταπεντάρη και ρωτήστε τον. Θα ξέρει, αν
θα ξέρει απλά την πληροφορία.
Είναι αυτό αρκετό; Αν δεν καταλάβουμε την ίδια
την ουσία του πράγματος κακός ασχολούμαστε. Δεν τιμούμε κανέναν. Προσβάλουμε
μάλλον τις προσωπικότητες που θεωρούμε αυτονόητο, να ξέρουμε απλά να
ονοματίσουμε.
Δεν πέθανε κανείς για το όνομα για την ιδέα πέθαναν όλοι.
Για την ιδέα που έχει μάλλον χαθεί.
