Γράφει η ειδική συνεργάτης,
Και να που για ακόμα μια φορά ο κόσμος βρίσκεται ένα βήμα πριν τον Παγκόσμιο Πόλεμο....
Και να που πάλι έχουμε να αντιμετωπίσουμε ένα μεγάλο μεταναστευτικό κίνημα, αυτό των Συρίων αλλά άλλων, αυτή τη φορά όμως μόνοι μας.
Γιατί όσο η Ευρώπη φοβάται πως ανάμεσα στους πρόσφυγες υπάρχουν Τζιχαντιστές που θέλουν να την χτυπήσουν , δεν πρόκειται να δεχτεί ούτε έναν πρόσφυγα ή μετανάστη.
Ακόμα και οι Έλληνες δεν έχουν και την καλύτερη αντιμετώπιση έξω.
Η χώρα μας για ακόμα μια φορά βρίσκεται στα πρόθυρα κατάρρευσης, οικονομικής αλλά και κοινωνικής αφού σε αυτό το "Κράτος" δεν λειτουργει τίποτα. Δεν μπορείς να αρρωστήσεις γιατί τα νοσοκομεία δεν έχουν ούτε βαμβάκι, δεν μπορείς να βρεις μια δουλειά της προκοπής γιατί κανένας δεν προσλαμβάνει, και όσοι το κάνουν, σε βάζουν να δουλεύεις μέρα και νύχτα για 400 ευρώ και πολλές φορές χωρίς ένσημα ή ασφάλεια.
Εκεί φτάσαμε. Στο μηδέν. Ξανά. Αλλά μετά το μηδέν δεν έχει πιο κάτω παρά μόνο να αρχίσουμε να πηγαίνουμε στο 1. Κάποτε...
Και να που για ακόμα μια φορά ο κόσμος βρίσκεται ένα βήμα πριν τον Παγκόσμιο Πόλεμο....
Και να που πάλι έχουμε να αντιμετωπίσουμε ένα μεγάλο μεταναστευτικό κίνημα, αυτό των Συρίων αλλά άλλων, αυτή τη φορά όμως μόνοι μας.
Γιατί όσο η Ευρώπη φοβάται πως ανάμεσα στους πρόσφυγες υπάρχουν Τζιχαντιστές που θέλουν να την χτυπήσουν , δεν πρόκειται να δεχτεί ούτε έναν πρόσφυγα ή μετανάστη.
Ακόμα και οι Έλληνες δεν έχουν και την καλύτερη αντιμετώπιση έξω.
Η χώρα μας για ακόμα μια φορά βρίσκεται στα πρόθυρα κατάρρευσης, οικονομικής αλλά και κοινωνικής αφού σε αυτό το "Κράτος" δεν λειτουργει τίποτα. Δεν μπορείς να αρρωστήσεις γιατί τα νοσοκομεία δεν έχουν ούτε βαμβάκι, δεν μπορείς να βρεις μια δουλειά της προκοπής γιατί κανένας δεν προσλαμβάνει, και όσοι το κάνουν, σε βάζουν να δουλεύεις μέρα και νύχτα για 400 ευρώ και πολλές φορές χωρίς ένσημα ή ασφάλεια.
Εκεί φτάσαμε. Στο μηδέν. Ξανά. Αλλά μετά το μηδέν δεν έχει πιο κάτω παρά μόνο να αρχίσουμε να πηγαίνουμε στο 1. Κάποτε...

