αλήθειες.
Όχι αυτές τις ψεύτικες, αυτές που άκουγες και σου έλεγαν με δόλο για να κερδίσουν κάτι.
Άλλωστε, το ξέρεις και εσύ, δεν έχω να κερδίσω κάτι από εσένα, εκτός από στιγμές που με έφταναν στον ουρανό και με έκαναν να ξεχνάω δουλειές, άγχη και ότι άλλο κουβαλάω.
Αλήθεια σου λέω, σε κοίταζα και ήθελα κι άλλο, κι άλλο, κι άλλο...
Ξέρεις τι έπαθα σήμερα; "...δεν μπορώ να ξεχάσω και να πω πως δεν υπάρχεις πια..."
Είναι στιγμές που η αλήθεια μοιάζει ψέμα ρε γαμώτο. Αλλά προτιμώ να κρατήσω τον λόγο μου και να μην χρειαστεί να πω ψέμα μόνο και μόνο για να έχω τις... στιγμές. Είναι εγωιστικό, είναι άδικο, είναι δύσκολο.
Δεν ξέρω αν όντως είμαι λάθος άτομο για εσένα και δεν μπορώ να φανταστώ τι μπορείς να δώσεις στο σωστό, αλλά εγώ ήμουν αληθινός από τη πρώτη στιγμή. Εσύ δεν μπόρεσες να διαχειριστείς τις δικές μου αληθινές αλήθειες. Αυτές που έχει καταγράψει στην πραγματικότητα η ιστορία και όχι αυτές που πολλές φορές πλάθουμε εμείς.
Ξέρω, ότι αυτή η ιστορία, αυτό το έργο, αυτό το "θαύμα" έχει συνέχεια. Είναι αυτό το καρμικό, περίεργο στόρι που έρχεται σπάνια στη ζωή σου και δύσκολα το αποφεύγεις. Είναι αυτό, που ένας αρουραίος ή ένας δράκος θα σε κάνει να καλέσεις το λάθος άτομο, τη λάθος στιγμή, τη λάθος εποχή.
Είναι αυτό το "πεπρωμένο φυγείν αδύνατο" που έχεις και έχω ακούσει άπειρες φορές, αλλά δεν δώσαμε ποτέ βάση στη σημασία του. Είναι αυτό που λες "τώρα που πάω να μπλέξω εγώ" και δεν μπορείς να το αποφύγεις. Και όλο αυτό, έχει μια αλήθεια, ίσως και μια αληθινή, περίεργη, πραγματικά μεγάλη αγάπη...
Αντέχεις;
Διαβάστε και αυτό:
Ένιωσες τόσα για λάθος άτομα, σκέψου τι μπορείς να δώσεις στο σωστό!
