Γράφει ο Κώστας Καβάσης
Επειδή φύλαξες τον λόγο μου σχετικά με την υπομονή, θα σε φυλάξω και εγώ από την ώρα της δοκιμασίας, η οποία θα έρθει πάνω σε ολόκληρη την κατοικημένη γη...
για να υποβάλει σε δοκιμή τους κατοίκους της γης. (Αποκάλυψη 3:10)
Παρά την αρχική ενότητα που επέδειξαν το 2008 οι είκοσι πιο ισχυροί ηγέτες της γης (G20) απέναντι στην κρίση του παγκόσμιου (κυρίαρχου) συστήματος -ανομίας, αδικίας, κέρδους, πλούτου συσσωρευμένου με βία και λεηλασία, διαφθοράς, εκμετάλλευσης και όλων των αηδιαστικών πραγμάτων, τα έθνη σήμερα βρίσκονται διαιρεμένα, ανίσχυρα και εγκλωβισμένα μέσα στο υπό κατάρρευση οικοδόμημά τους.
Είναι αλήθεια πως δέκα χρόνια μετά από το ξέσπασμα της κρίσης, οι ηγέτες της γης με τις εσφαλμένες ενέργειές/κρίσεις τους έχουν επιφέρει:
Την ανεξέλεγκτη κλιμάκωση και όξυνση των προβλημάτων της κρίσης.
Τη διαίρεση των Εθνών σε αντιμαχόμενα μέρη (πολιτικό, οικονομικό, εμπορικό). Σύγκρουση, η οποία καταλήγει αναπόφευκτα εις βάρος των κοινών (αλληλοσυνδεόμενων) συμφερόντων τους.
Την ανάδυση αλλεπάλληλων σκανδάλων τα οποία αίρουν την εμπιστοσύνη στο σύστημα, καθώς αποκαλύπτουν τη γύμνια, την αδυναμία και τη βρωμιά του.
Την οργή και την αναταραχή των Εθνών, εξαιτίας των πληγών (της απαξίωσης, του υποβιβασμού και της φθοράς) που δέχονται τα άλλοτε συνταυτισμένα με την εικόνα ευημερίας και την ασφάλεια πράγματά τους.
Την αγωνία και το φόβο των λαών για τις επερχόμενες συμφορές (φτώχεια, ανεργία, υπερχρέωση μετανάστευση, προσφυγιά, πόλεμος).
Τη θλίψη των λαών για τις μάταιες θυσίες του μόχθου τους, θυσίες που οι ηγέτες με μηχανορραφίες και με ψεύτικες υποσχέσεις πείθουν τους λαούς να υποφέρουν για χάρη της διάσωσης του πολύπαθου στρεβλού συστήματός τους.
Την αύξηση της βίας, της λεηλασίας και του κακού στον κόσμο.
Σύμφωνα με τον Λόγο του Θεού, η έντονη επιδίωξη να παράγει το σύστημα την προ-κρίση μεγάλη κερδοφορία του, έχει παγιδέψει τους αχόρταγους και άφρονες ηγέτες της γης να δοκιμάζουν -παρά την εμφανή μη ανταπόκριση (του συστήματος)- όλο και πιο αντισυμβατικά μέτρα πρόκλησης κέρδους, τα οποία βλάπτουν κλιμακωτά το σύστημα, οδηγώντας το στην ολοκληρωτική καταστροφή/πτώση του! Τότε, –όπως αναφέρει και πάλι η Αγία Γραφή- οι μέτοχοι του διεφθαρμένου συστήματος θα κλαίνε και θα πενθούν, την ξαφνική «σε μία ώρα» ερήμωση τού τόσο μεγάλου πλούτου του!
Όλα αυτά αποκαλύπτουν τη δίκαιη κρίση-καταδίκη και το τέλος αυτού του πονηρού συστήματος τού κόσμου και των ακολούθων του και την αντίστοιχη υπερίσχυση της Βασιλείας του Χριστού πάνω στη γη, η οποία έρχεται ακριβώς για να διαφυλάξει αυτούς που υποφέρουν άδικα σ’ αυτόν τον κόσμο και να τους μεταφέρει στον υποσχεμένο «Νέο Κόσμο του Θεού». Έναν Κόσμο, απαλλαγμένο από το θάνατο, τις αρρώστιες, τον πόνο, την θλίψη, το πένθος και το δάκρυ.
Επειδή φύλαξες τον λόγο μου σχετικά με την υπομονή, θα σε φυλάξω και εγώ από την ώρα της δοκιμασίας, η οποία θα έρθει πάνω σε ολόκληρη την κατοικημένη γη...
για να υποβάλει σε δοκιμή τους κατοίκους της γης. (Αποκάλυψη 3:10)
Παρά την αρχική ενότητα που επέδειξαν το 2008 οι είκοσι πιο ισχυροί ηγέτες της γης (G20) απέναντι στην κρίση του παγκόσμιου (κυρίαρχου) συστήματος -ανομίας, αδικίας, κέρδους, πλούτου συσσωρευμένου με βία και λεηλασία, διαφθοράς, εκμετάλλευσης και όλων των αηδιαστικών πραγμάτων, τα έθνη σήμερα βρίσκονται διαιρεμένα, ανίσχυρα και εγκλωβισμένα μέσα στο υπό κατάρρευση οικοδόμημά τους.
Είναι αλήθεια πως δέκα χρόνια μετά από το ξέσπασμα της κρίσης, οι ηγέτες της γης με τις εσφαλμένες ενέργειές/κρίσεις τους έχουν επιφέρει:
Την ανεξέλεγκτη κλιμάκωση και όξυνση των προβλημάτων της κρίσης.
Τη διαίρεση των Εθνών σε αντιμαχόμενα μέρη (πολιτικό, οικονομικό, εμπορικό). Σύγκρουση, η οποία καταλήγει αναπόφευκτα εις βάρος των κοινών (αλληλοσυνδεόμενων) συμφερόντων τους.
Την ανάδυση αλλεπάλληλων σκανδάλων τα οποία αίρουν την εμπιστοσύνη στο σύστημα, καθώς αποκαλύπτουν τη γύμνια, την αδυναμία και τη βρωμιά του.
Την οργή και την αναταραχή των Εθνών, εξαιτίας των πληγών (της απαξίωσης, του υποβιβασμού και της φθοράς) που δέχονται τα άλλοτε συνταυτισμένα με την εικόνα ευημερίας και την ασφάλεια πράγματά τους.
Την αγωνία και το φόβο των λαών για τις επερχόμενες συμφορές (φτώχεια, ανεργία, υπερχρέωση μετανάστευση, προσφυγιά, πόλεμος).
Τη θλίψη των λαών για τις μάταιες θυσίες του μόχθου τους, θυσίες που οι ηγέτες με μηχανορραφίες και με ψεύτικες υποσχέσεις πείθουν τους λαούς να υποφέρουν για χάρη της διάσωσης του πολύπαθου στρεβλού συστήματός τους.
Την αύξηση της βίας, της λεηλασίας και του κακού στον κόσμο.
Σύμφωνα με τον Λόγο του Θεού, η έντονη επιδίωξη να παράγει το σύστημα την προ-κρίση μεγάλη κερδοφορία του, έχει παγιδέψει τους αχόρταγους και άφρονες ηγέτες της γης να δοκιμάζουν -παρά την εμφανή μη ανταπόκριση (του συστήματος)- όλο και πιο αντισυμβατικά μέτρα πρόκλησης κέρδους, τα οποία βλάπτουν κλιμακωτά το σύστημα, οδηγώντας το στην ολοκληρωτική καταστροφή/πτώση του! Τότε, –όπως αναφέρει και πάλι η Αγία Γραφή- οι μέτοχοι του διεφθαρμένου συστήματος θα κλαίνε και θα πενθούν, την ξαφνική «σε μία ώρα» ερήμωση τού τόσο μεγάλου πλούτου του!
Όλα αυτά αποκαλύπτουν τη δίκαιη κρίση-καταδίκη και το τέλος αυτού του πονηρού συστήματος τού κόσμου και των ακολούθων του και την αντίστοιχη υπερίσχυση της Βασιλείας του Χριστού πάνω στη γη, η οποία έρχεται ακριβώς για να διαφυλάξει αυτούς που υποφέρουν άδικα σ’ αυτόν τον κόσμο και να τους μεταφέρει στον υποσχεμένο «Νέο Κόσμο του Θεού». Έναν Κόσμο, απαλλαγμένο από το θάνατο, τις αρρώστιες, τον πόνο, την θλίψη, το πένθος και το δάκρυ.

